Slide background

De Leeuwercke

Publicaties

Publicaties

“Niks is zo erg wanneer paniekgevoelens je overvallen en je er geen macht over lijkt te hebben. Of als je een constant gevoel bij je draagt van vage onvrede en sluimerende angst. Het kan heel erg afzien zijn. Mensen die jarenlang lijden met pieken en dalen zijn echt geen uitzondering…”

Jolanda de Leeuwerk in "Hyper Bulletin"Nieuws- en contactblad van de Nederlandse Hyperventilatie Stichting, november 2006Lees volledige artikel

“ Alleen zijn kun je leren.” Eenzaamheid als voorwaarde voor een rijker leven.

“…Het uitbouwen van contacten kost tegenwoordig meer moeite dan vroeger, constateert therapeut en counselor Jolanda de Leeuwerk . ‘Vroeger lag je leven min of meer vast. Je ging trouwen, woonde je leven lang in dezelfde buurt, werkte bij dezelfde baas, ging naar dezelfde kerk, dezelfde vereniging, dezelfde huisarts. Die constante is weg. We switchen snel op alle fronten. Daarbij leren we wel nieuwe mensen kennen, maar die missen je geschiedenis. Met hen kun je niet praten over die collega van twintig jaar geleden of die gekke buurman. Terwijl een gemeenschappelijke geschiedenis een enorm punt van binding in de maatschappij is. Omdat er zo weinig stabiliteit is, is het veel lastiger geworden om diepgang in relaties te krijgen…”

Jolanda de Leeuwerk in ‘Opzij’nr.11, november 2005Lees volledige artikel

“De Gestalttherapie ziet de meeste depressies als een gezonde poging van de mens om tot zelfverwerkelijking te komen. Een uitnodiging om tot nieuwe zin te komen, omdat op sommige momenten in ons leven de oude zin niet meer volstaat.’
Ze geeft het voorbeeld van de 30-jarige Marja, die in haar jeugd had geleerd altijd lief en aardig te zijn en zich aan te passen aan de verwachtingen van haar vader. Voor haar was een depressie nodig om tot het besef te komen dat er iets niet klopte in haar leven. Het gaf haar het duwtje dat ze nodig had, en ze zocht een baan die beter bij haar paste en minder voldeed aan de verwachtingen van haar vader. De Leeuwerk: ‘Zij heeft van haar depressie gebruik gemaakt en is een authentieker mens geworden.”

Jolanda de Leeuwerk in Psychologie Magazineoktober 2005. Artikel: “Wat kun je leren van een depressie?”Bezoek de website

“… Ik ben bang voor ziekte, ik ben bang voor de dood, ik ben bang om oud te worden: Ik ben bang voor mijn eigen verval en nietigheid…”
“Hoe gaat het met jou. Lang niet gezien?’ ‘Ja goed, maar druk, hè. Zo druk heb ik het.’ Ik wil graag belangrijk zijn en aanzien hebben. Veiligheid, orde, controle en zekerheid staan hoog in het vaandel. Zo vlucht ik, weg van mezelf en mijn gevoelens van eenzaamheid. Steeds verder van mezelf vervreemd. Want, o wee als ik bij dat unheimische gevoel van ‘niet-thuis-zijn’ kom…”
“… Er zijn dus momenten waarin alles anders is geworden, waarin niets meer is wat het leek te zijn. Het gevoel dat alles wat me ooit veiligheid en houvast heeft geboden is verdwenen en ik geen vaste grond meer onder mijn voeten heb. Een moment dat ik nergens thuis ben: niet hier en nergens anders op de wereld…”

Eenzaamheid, voorwaarde tot relatieUit `Denken en andere begrippen vanuit gestalttherapie begrepen` red. Ernst Knijff 1999. ISBN: 90-6445-115-XLees volledige artikel

“Eenzaamheid hoort bij het leven, maar komt vaak voor in periodes. Ingrijpende levensgebeurtenissen, zoals het verlies van een partner, werkloosheid of een verhuizing, kunnen aanleiding zijn dat mensen vereenzamen. Wie extravert en sociaal is en van intiem contact met anderen houdt, mist dit extra sterk als het wegvalt. Mensen die erg op zichzelf gericht zijn, kunnen eenzaamheid vaak beter verdragen. Ook wie van jongs af aan met eenzaamheid te maken heeft gehad, bijvoorbeeld doordat hij enigst kind was, kan er als volwassene vaak beter mee omgaan. Voor iemand die uit huis getrouwd is, kan plotseling alleen wonen een overrompelende en nare ervaring zijn. Opeens zit je met Pasen alleen aan de ontbijttafel waar je vroeger met man en kinderen zat en ben je met Kerst het vijfde wiel aan de wagen. Dat we in een maatschappij leven waarin iedereen erg op zichzelf gericht is, maakt dat je je gauw teveel voelt.”

Meer lezen en tips:
– Zet uw schaamte opzij, zoek lotgenoten op en praat met hen over uw eenzaamheid. Dit kan reuze opluchten.
– Leer stap voor stap de eenzaamheid te verdragen. Blijf bijvoorbeeld een avond alleen thuis, maar spreek met een vriendin af dat u haar om tien uur belt om te bespreken wat u heeft gedaan en hoe u zich voelde. Zo creëert u een eeltlaagje, langzaam went u aan de leegte om u heen en in uzelf.
– Doe vrijwilligerswerk. Door bewoners van een verpleeghuis te bezoeken of in het bestuur van de plaatselijke milieuvereniging te gaan, krijgt u weer het gevoel dat u van betekenis bent voor anderen. Ze zullen u missen als u er niet bent en dat vult het gat dat u voelt een beetje op.
– Leer uzelf te troosten. Bijvoorbeeld door naar mooie muziek te luisteren, een dagboek bij te houden of een knuffeldier dicht tegen u aan te houden. Zorg ook dat u van uw huis een warm nestje maakt waar u zich gekoesterd voelt.

Tips voor de omgeving
– Zorg dat wie eenzaam is niet op de bank blijft zitten sippen, maar in actie komt. Stimuleer activiteiten zoals de zolder opruimen, wandelen of een goed boek lezen.
– Onderneem samen iets, zoals koken of winkelen. Of nodig de eenzame persoon uit als u een etentje geeft.
– Realiseer u dat het niet uw verantwoordelijkheid is andermans eenzaamheid op te lossen en stel duidelijke grenzen.

Te verwachten resultaat
Jolanda de Leeuwerk: ‘Het is goed mogelijk de eenzaamheid draaglijk te leren maken. Als dat in uw eentje niet lukt, kan (groeps)therapie hierbij helpen.’

Jolanda de Leeuwerk in Psychologie Magazineoktober 2005 in de rubriek: “Was ik maar minder eenzaam”Bezoek de website